«Όπως ο Πατέρας έστειλε εμένα, έτσι στέλνω και εγώ εσάς».
Έπειτα από τα λόγια αυτά,φύσηξε στα πρόσωπά τους και τους λέει: “Λάβετε Πνεύμα Άγιο“»
(Ιωάννης 20, 21-22)
Μετά από την εμφάνιση, το πρωί του Πάσχα, στη Μαρία Μαγδαληνή, το βράδυ της ίδιας ημέρας, ο Αναστημένος Ιησούς εμφανίζεται για πρώτη φορά στους μαθητές του. Η αρχική αντίδρασή τους είναι η χαρά, γεμάτη με ειρήνη, αληθινή ειρήνη που μόνο Εκείνος μπορεί να δώσει1: “Ειρήνη σε σας” (εδ 21). Η χαρά και η ειρήνη είναι καρποί του Πνεύματος. Πράγματι, ο Ιησούς τους λέει αμέσως: “Λάβετε Πνεύμα Άγιο” (εδ 22).
«Όπως ο Πατέρας έστειλε εμένα, έτσι στέλνω και εγώ εσάς».
Έπειτα από τα λόγια αυτά,φύσηξε στα πρόσωπά τους και τους λέει: “Λάβετε Πνεύμα Άγιο“»
Το Άγιο Πνεύμα δεν αρκείται στο να κάνει τους μαθητές ικανούς να εκπληρώσουν την ίδια αποστολή με τον Ιησού, που του εμπιστεύθηκε ο Θεός Πατέρας, αλλά τους “αναδημιουργεί” ως νέο δημιούργημα. Η κίνηση του Αναστημένου που φυσά πάνω τους, είναι η ίδια με εκείνη που έκανε ο Δημιουργός στα ρουθούνια του ανθρώπου που έπλασε από το χώμα. Όπως ακριβώς η δημιουργία είναι το συνεχιζόμενο έργο της αγάπης του Πατέρα που στηρίζει ολόκληρο το σύμπαν, έτσι και η “νέα δημιουργία“, που πραγματοποίησε ο Αναστημένος δια του Αγίου Πνεύματος, στηρίζει διαρκώς την ανθρωπότητα στην πορεία της προς τη Βασιλεία.
Ο Λόγος της Ζωής αυτού του μήνα μας θυμίζει ότι όλοι έχουμε μια σπουδαία δυνατότητα: να γίνουμε, καθένας μας, “άλλος Ιησούς“. Αυτό ισχύει ατομικά, αλλά ακόμη περισσότερο για την κοινότητα. Ο Ιησούς απευθύνεται στους μαθητές του μιλώντας τους στον πληθυντικό: πράγματι, μόνο μαζί μπορούν όλα τα μέλη, με τα ιδιαίτερα χαρίσματά τους, να “αναπαράγουν” το μυστικό σώμα του Ιησού.
«Όπως ο Πατέρας έστειλε εμένα, έτσι στέλνω και εγώ εσάς».
Έπειτα από τα λόγια αυτά,φύσηξε στα πρόσωπά τους και τους λέει: “Λάβετε Πνεύμα Άγιο“»
Αφού γίναμε παιδιά του Θεού μέσω του Υιού, έχουμε επομένως την ίδια αποστολή με τον Ιησού: προερχόμενοι από την αγκαλιά του Πατέρα, καλούμαστε να επιστρέψουμε σε Αυτόν, επαναλαμβάνοντας μέσα στον κόσμο τις πράξεις και τα λόγια Του, με τη βοήθεια της χάρης του Αγίου Πνεύματος. Αν αποδεχτούμε αυτό το δώρο, τότε μπορούμε και εμείς να ομολογήσουμε μαζί με τον Παύλο: “Δεν ζω πια εγώ, αλλά ο Χριστός ζει μέσα μου“.
Αυτός ο Λόγος μας καλεί λοιπόν να εμβαθύνουμε τη σχέση μας με το Άγιο Πνεύμα, τόσο στην προσευχή όσο και στην καθημερινή ζωή, “να ακούσουμε αυτή τη φωνή” και να θυμηθούμε ότι: “Χωρίς το Άγιο Πνεύμα, ο Θεός είναι μακριά, ο Χριστός παραμένει στο παρελθόν, το Ευαγγέλιο είναι νεκρό γράμμα, η Εκκλησία είναι απλώς μια οργάνωση, η αποστολή είναι προπαγάνδα. Μαζί με το Άγιο Πνεύμα, ο κόσμος ανορθώνεται και υποφέρει κατά τον τοκετό της Βασιλείας, ο αναστημένος Χριστός είναι παρών, το Ευαγγέλιο είναι δύναμη ζωής, η Εκκλησία συνιστά τριαδική κοινωνία, η αποστολή είναι μια Πεντηκοστή“.
«Όπως ο Πατέρας έστειλε εμένα, έτσι στέλνω και εγώ εσάς».
Έπειτα από τα λόγια αυτά,φύσηξε στα πρόσωπά τους και τους λέει: “Λάβετε Πνεύμα Άγιο“»
Ο Αντρέας είναι ένας έφηβος που βρίσκεται σε μεγάλη υπαρξιακή κρίση: οι αβεβαιότητες για το νόημα της ζωής, ο φόβος για το μέλλον, οι αδυναμίες που βιώνει του φαίνονται ανυπέρβλητα εμπόδια και συχνά νιώθει απογοητευμένος και δυστυχισμένος. Κάποιος του πρότεινε να συναντήσει την Chiara Lubich. Λίγο πριν τη συναντήσει για να της μιλήσει, ο Αντρέας την ακούει να προφέρει χαμηλόφωνα τις λέξεις “Άγιο Πνεύμα” και καταλαβαίνει αμέσως ότι προσεύχεται.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, νιώθει βαθιά μέσα του ότι τον καταλαβαίνει και πως τον ακούει και τον αποδέχεται όπως ακριβώς είναι. Και τότε ξαναβρίσκει την ειρήνη: όχι επειδή τα προβλήματά του εξαφανίστηκαν ξαφνικά, αλλά επειδή τώρα έχει κάποιον με τον οποίο μπορεί να τα μοιραστεί. “Η Chiara δεν μου πρόσφερε μόνο συγκεκριμένη βοήθεια“, θα ομολογήσει χρόνια αργότερα”, αλλά μου δίδαξε και μια στάση ζωής: να είμαι στο πλευρό όσων υποφέρουν, με ευαισθησία και κατανόηση, χωρίς να κρίνω, ακριβώς όπως θα έκανε ο Ιησούς“.
Μόνο το Άγιο Πνεύμα μπορεί να το επιτύχει αυτό, αν το δεχόμαστε και το αφήνουμε να δράσει μέσα μας.
Επιμέλεια: Οικουμενική διεθνής ομάδα
του Λόγου της Ζωής
